အသက္ ( ၁၀၀ ) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္း ေနကာ ကိုယ္တိုင္ထင္းေခြေရခပ္ သစ္ပင္စိုက္ေနတဲ့ ဖြားသက္ရွည္

အသက္ ( ၁၀၀ ) ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္းေနကာကိုယ္တိုင္ထင္းေခြေရခပ္ သစ္ပင္စိုက္ေနတဲ့ ဖြားသက္ရွည္

အသက္ ၁၀၀ ေက်ာ္ၿပီျဖစ္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေနကာ ကိုယ္တိုင္ ထင္းေခြ ေရခပ္ သစ္ပင္စိုက္ ေနတဲ့ ဖြားသက္ရွည္မေတြ႕တာ သုံးႏွစ္ေလာက္ ၾကာသြားတဲ့ေနာက္မွာ အဖြားအသက္ ေလးႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္သြားတာ။

ရယ္စရာေတာ့ ေကာင္းသား။အရင္တစ္ႀကိမ္က အဖြားရဲ့ေျမး ေျပာျပတာဟာ အသက္ ၁၁၀။အခု တစ္ႀကိမ္ အဖြားရဲ့ ေျမးမေလး ေျပာ ျပတာက ၁၀၆ ႏွစ္တဲ့ေနာ္။အဖြားက ပူတာအိုက ရဝမ္လူမ်ိးပါေနာ္။တကယ္ေတာ့ အသက္ ၁၀၀ ဝန္းက်င္ ေရာက္ေနတဲ့

အဖြားအိုကေတာ့ သူ႔ရဲ့ ေမြးေန႔ကို မွတ္မိေနမွာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ သူ႔အတြက္လည္း အေရးႀကီးမွာ မဟုတ္ဘူး..။က်န္တဲ့ သူ႔သားသမီး၊ ေျမးျမစ္ဆိုတာေတြကလည္း ကိုယ့္အဖြားကို ဘယ္ႏွစ္က ေမြးလဲဆိုတာ ေမးၾကည့္ဖို့အတြက္

အဖြားရဲ့ အေမလည္း မရွိေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ သူတို့လည္း ဘယ္ အတိအက် သိနိုင္ပါ့မလဲတဲ့။အသက္ ၁၀၀ ေက်ာ္တဲ့အထိ ကိုယ့္ဘာသာ တစ္ေယာက္တည္းေန၊ ထင္းေခြ၊ ေရခပ္၊ သစ္ပင္စိုက္ကို က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ လုပ္ေနနိုင္ ေသးတယ္ ဆိုေတာ့က

အဖြားဘယ္လိုေနလဲဆိုတာ သိရေအာင္ အဖြားရဲ့ အိမ္ေလးေပၚ အထိ တက္ၾကည့္ခဲ့တာပါ။အဖြားရဲ့ အိမ္ေလးမွာေပၚမွာ အိပ္ယာခင္းနဲ႔ ျခင္ေထာင္၊ ၿပီးေတာ့မီးဖိုထဲမွာ အိုးခြက္ပန္းကန္ အခ်ိဳ့၊ ဒါပဲ ရွိတာပါ။

ကူေဖၚေလာင္ဖက္ရေအာင္ ေျမးမေလးေတြက အိမ္ကို လာေနတာေတာင္ တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနခ်င္လို့ ျပန္လႊတ္တယ္တဲ့ေနာ္။တတ္နိုင္တဲ့ ပမာဏ ေငြနည္းနည္းေလးကို ကန္ေတာ့လိုက္ေတာ့ ျပဳံးျပဳံးႀကီး ေက်နပ္ေနတဲ့ အဖြားကို ၾကည့္ရတာ အလြန္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို့ ေကာင္းတာပါ။

ၿပီးေတာ့လဲ ၿခံထဲမွာ သူစိုက္ထားတဲ့ အပင္က ရတဲ့ နာနတ္သီး လက္ေဆာင္ ျပန္ေပးတာ။ အဖြားက သူ႔ေျမးကေန တစ္ဆင့္ စကားျပန္နဲ႔ ျပန္ေျပာတာပါ။အဖြား ဆုေတာင္းေပးမယ္ ခဏထိုင္ဦး တဲ့။ ရဝမ္ စကားနဲ႔ အဖြားက သူယုံၾကည္ရာ

ဘုရားသခင္ဆီမွာ တတြတ္တြတ္နဲ႔ ဆုေတာင္း ေပးေနတာ ဆိုေတာ့ အဓိပၸယ္ကို နားမလည္ေပမယ့္ အဖြားပို့သတဲ့ ေမတၱာကိုေတာ့ ခံစားရပါတယ္ေနာ္။တကယ္ေတာ့ ေမတၱာတရားဆိုတာ ဘာသာ၊ လူမ်ိဳး၊ ေဒသ အပိုင္းအျခား

အားလုံးကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားနိုင္တာပဲ။ျပန္ေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ အဖြားက အိမ္ေပါက္ဝ ေလွကားထိပ္အထိလိုက္ပို့ၿပီး လက္ျပႏွုတ္ဆက္ လိုက္ေသးတယ္ေနာ္။ စိတ္ေရာ ကိုယ္ေရာ က်န္းမာ ပကတိ ခ်မ္းသာစြာရွိပါ၏ ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးကို ေျပာတာပဲ ျဖစ္မွာ။

အဖြားအိမ္က ျပန္လာေတာ့မွ ဘဝမွာ အသက္ရွင္ ရပ္တည္ဖို့ရာအေျခခံ လိုအပ္ခ်က္က နည္းနည္းေလးပဲ ဆိုတာ သေဘာေပါက္မိပါတယ္။လူေတြကို အသက္တိုေအာင္ ပင္ပန္းဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ေနတာက လူေတြရဲ့ အေတာမသတ္နိုင္တဲ့

ေလာဘပဲ ဆိုတာ ျမင္မိခဲ့တယ္ဗ်ာ။ဘဝမွာ အလိုနည္းေလ စိတ္ခ်မ္းသာရေလ ပါလား။ မလိုခ်င္ေလ စိတ္ေအးေလ၊ ပစၥည္းပစၥယ နည္းပါးေလ စိတ္ခ်မ္းသာရေလ။လူေတြနဲ႔ ကင္းကင္းေနနိုင္ေလ စိတ္ေအးရေလ ပါလားဗ်ာ။credit

Umicode…အသက် ( ၁၀၀ ) ကျော်ပြီဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်တည်းနေကာကိုယ်တိုင်ထင်းခွေရေခပ် သစ်ပင်စိုက်နေတဲ့ဖွားသက်ရည်

အသက် ၁၀၀ ကျော်ပြီဖြစ်ပြီးတော့ တစ်ယောက်တည်းနေကာ ကိုယ်တိုင် ထင်းခွေ ရေခပ် သစ်ပင်စိုက် နေတဲ့ ဖွားသက်ရည်မတွေ့တာ သုံးနစ်လောက် ကြာသွားတဲ့နောက်မာ အဖွားအသက် လေးနစ်လောက် ပြန်ငယ်သွားတာ။

ရယ်စရာတော့ ကောင်းသား။အရင်တစ်ကြိမ်က အဖွားရဲ့မြေး ပြောပြတာဟာ အသက် ၁၁၀။အခု တစ်ကြိမ် အဖွားရဲ့ မြေးမလေး ပြော ပြတာက ၁၀၆ နစ်တဲ့နော်။အဖွားက ပူတာအိုက ရဝမ်လူမျိးပါနော်။တကယ်တော့ အသက် ၁၀၀ ဝန်းကျင် ရောက်နေတဲ့

အဖွားအိုကတော့ သူ့ရဲ့ မွေးနေ့ကို မတ်မိနေမာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ သူ့အတွက်လည်း အရေးကြီးမာ မဟုတ်ဘူး..။ကျန်တဲ့ သူ့သားသမီး၊ မြေးမြစ်ဆိုတာတွေကလည်း ကိုယ့်အဖွားကို ဘယ်နစ်က မွေးလဲဆိုတာ မေးကြည့်ဖို့အတွက်

အဖွားရဲ့ အမေလည်း မရတော့ဘူးဆိုတော့ သူတို့လည်း ဘယ် အတိအကျ သိနိုင်ပါ့မလဲတဲ့။အသက် ၁၀၀ ကျော်တဲ့အထိ ကိုယ့်ဘာသာ တစ်ယောက်တည်းနေ၊ ထင်းခွေ၊ ရေခပ်၊ သစ်ပင်စိုက်ကို ကျန်းကျန်းမာမာနဲ့ လုပ်နေနိုင် သေးတယ် ဆိုတော့က

အဖွားဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ သိရအောင် အဖွားရဲ့ အိမ်လေးပေါ် အထိ တက်ကြည့်ခဲ့တာပါ။အဖွားရဲ့ အိမ်လေးမာပေါ်မာ အိပ်ယာခင်းနဲ့ ခြင်ထောင်၊ ပြီးတော့မီးဖိုထဲမာ အိုးခွက်ပန်းကန် အချို့၊ ဒါပဲ ရတာပါ။

ကူဖေါ်လောင်ဖက်ရအောင် မြေးမလေးတွေက အိမ်ကို လာနေတာတောင် တစ်ယောက်တည်းပဲ နေချင်လို့ ပြန်လွတ်တယ်တဲ့နော်။တတ်နိုင်တဲ့ ပမာဏ ငွေနည်းနည်းလေးကို ကန်တော့လိုက်တော့ ပြုံးပြုံးကြီး ကျေနပ်နေတဲ့ အဖွားကို ကြည့်ရတာ အလွန် စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကောင်းတာပါ။

ပြီးတော့လဲ ခြံထဲမာ သူစိုက်ထားတဲ့ အပင်က ရတဲ့ နာနတ်သီး လက်ဆောင် ပြန်ပေးတာ။ အဖွားက သူ့မြေးကနေ တစ်ဆင့် စကားပြန်နဲ့ ပြန်ပြောတာပါ။အဖွား ဆုတောင်းပေးမယ် ခဏထိုင်ဦး တဲ့။ ရဝမ် စကားနဲ့ အဖွားက သူယုံကြည်ရာ

ဘုရားသခင်ဆီမာ တတွတ်တွတ်နဲ့ ဆုတောင်း ပေးနေတာ ဆိုတော့ အဓိပ္ပယ်ကို နားမလည်ပေမယ့် အဖွားပို့သတဲ့ မေတ္တာကိုတော့ ခံစားရပါတယ်နော်။တကယ်တော့ မေတ္တာတရားဆိုတာ ဘာသာ၊ လူမျိုး၊ ဒေသ အပိုင်းအခြာ

အားလုံးကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်တာပဲ။ပြန်တော့မယ် ဆိုတော့ အဖွားက အိမ်ပေါက်ဝ လကားထိပ်အထိလိုက်ပို့ပြီး လက်ပြနတ်ဆက် လိုက်သေးတယ်နော်။ စိတ်ရော ကိုယ်ရော ကျန်းမာ ပကတိ ချမ်းသာစွာရပါ၏ ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာပဲ ဖြစ်မာ။

အဖွားအိမ်က ပြန်လာတော့မ ဘဝမာ အသက်ရင် ရပ်တည်ဖို့ရာအခြေခံ လိုအပ်ချက်က နည်းနည်းလေးပဲ ဆိုတာ သဘောပေါက်မိပါတယ်။လူတွေကို အသက်တိုအောင် ပင်ပန်းဆင်းရဲအောင် လုပ်နေတာက လူတွေရဲ့ အတောမသတ်နိုင်တဲ့

လောဘပဲ ဆိုတာ မြင်မိခဲ့တယ်ဗျာ။ဘဝမာ အလိုနည်းလေ စိတ်ချမ်းသာရလေ ပါလား။ မလိုချင်လေ စိတ်အေးလေ၊ ပစ္စည်းပစ္စယ နည်းပါးလေ စိတ်ချမ်းသာရလေ။လူတွေနဲ့ ကင်းကင်းနေနိုင်လေ စိတ်အေးရလေ ပါလားဗျာ။credit

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *